Myelom-Gruppe Rhein-Main

Data ostatniej modyfikacji: 12 stycznia 2013 roku

Wspieranie Chorego i Rodziny

Diagnoza "Mam raka!" jest szokiem zarówno dla chorych, jak i dla ich rodzin i przyjaciół. Jednakże zdiagnozowanie raka nie jest wyrokiem śmierci. Nawet pomimo, że nie istnieje lekarstwo na szpiczaka mnogiego, może być on skutecznie leczony. Możliwości leczenia są stale doskonalone i rozwijane, co dla chorych oznacza, że szanse na przeżycie stale się zwiększają. Wielu ludzi nauczyło się żyć pełnią życia żyjąc z rakiem.

Ludzie często czują się przytłoczeni i samotni wobec diagnozy raka. Pierwszym krokiem do przezwyciężenia izolacji jest rozmowa o twojej chorobie z twoją rodziną, bądź z kimś, kto jest ci bliski. Może być to trudne tak dla ciebie, jak i dla osoby, która z tobą rozmawia. Jednakże możesz wpłynąć na sytuację w pozytywny sposób poprzez zasygnalizowanie, że jesteś gotowy zaakceptować pomoc od innych podczas zapewniania, że nie staniesz się niezależny za wszelką cenę.

Bądź dobrze poinformowany i organizuj pomoc

Aby radzić sobie lepiej z rozpoznaną chorobą nowotworową, bardzo ważne jest bycie dobrze zorganizowanym, gdy tylko jest to możliwe. Nawet pomimo, iż może działać tylko kilka organizacji pacjentów zajmujących się szpiczakiem mnogim, to wiele osób i pomocnych organizacji może dostarczyć pomocnych informacji oraz wsparcia chorym i ich rodzinom przed, w czasie i po walce z chorobą nowotworową. Również Internet dostarcza dużą ilość rozmaitych i użytecznych informacji, ale ważne jest, aby podchodzić do nich krytycznie. Również na tej stronie istnieje lista odnośników do organizacji pacjenckich.

Jeśli ty, lub któryś z członków twojej rodziny, chciałby wymieniać się informacjami z innymi ludźmi stojącymi w obliczu tej choroby i włączyć się do grupy samopomocy, a dowiedziałby się, że w okolicy takiej grupy nie ma, powinien skontaktować się z miejscową organizacją zajmującą się nowotworami, lekarzami lub ubezpieczycielami i poprosić o radę. Powinien również rozważyć skontaktowanie się z grupami zajmujących się innymi rodzajami chorób nowotworowych. Jeżeli w pobliżu twojego miejsca zamieszkania nie istnieje żadna grupa wsparcia, być może będziesz chciał się dowiedzieć jak samemu taką grupę założyć. Czasami rozmowa z księdzem lub psychoterapeutą również może ci pomóc lepiej radzić sobie z zaistniałą sytuacją.

Jeżeli czujesz, że twoja sytuacja nie pozwala ci otwarcie mówić z innymi o twojej chorobie, spróbuj porozmawiać o tym z kimś z kręgu twojej rodziny, albo z przyjacielem, któremu możesz zaufać. Porozmawiaj o swojej sytuacji, a także stwórz listę spraw, które chciałbyś przedyskutować z twoim lekarzem. Nie zapomnij tej listy zabrać, gdy idziesz na wizytę do lekarza, a także rozważ poproszenie osoby, której możesz zaufać o to, by udzieliła ci wsparcia i poszła z tobą na następne spotkanie z lekarzem – dwie pary uszu często usłyszą więcej niż jedna.