Myelom-Gruppe Rhein-Main

Data ostatniej modyfikacji: 12 stycznia 2013 roku

Często zadawane pytania

Jak często występuje szpiczak mnogi?

Szpiczak mnogi jest drugą najczęstszą formą złośliwej choroby nowotworowej szpiku kostnego i należy do grupy chłoniaków nieziarniczych. Jest to stosukowo rzadka forma nowotworu, która stanowi około jeden procent wszystkich odmian nowotworów i na którą przypada około dwóch procent wszystkich śmierci spowodowanych chorobami nowotworowymi. Według szacunków Europejskiej Sieci Rejestrów Nowotworów (należy do niej polski Krajowy Rejestr Nowotworów), w Europie pojawia się co roku 21.420 nowych przypadków szpiczaka mnogiego i około 15.000 zgonów spowodowanych jest tą chorobą. Szacuje się, że w Europie 60.000 ludzi żyje z tą chorobą (UICC).

Kogo najczęściej dotyka?

Są to przeważnie osoby powyżej 60 roku życia. Prowadzi to do konkluzji, że prawdopodobieństwo zachorowania na tę formę nowotworu wzrasta wraz z wiekiem. Jednakże coraz więcej młodych ludzi również cierpi na szpiczaka mnogiego.

Czy istnieje lekarstwo na szpiczaka mnogiego?

W przypadku szpiczaka mnogiego pełne wyleczenie jest możliwe jedynie, gdy choroba jest zlokalizowana w jednym punkcie (pozaszpikowy szpiczak mnogi) i u młodszych chorych, po allogenicznej transplantacji szpiku kostnego (od innej osoby). Poza tym szpiczak mnogi jest nadal nieuleczalny przy użyciu obecnych metod terapeutycznych. Dlatego celem leczenia jest przedłużenie życia i optymalizacja jego jakości.

Jaka jest długość życia ludzi dotkniętych szpiczakiem mnogim?

Średnia długość życia od czasu zdiagnozowania jest często określana na pięciu do osiem lat. Jednakże są to jedynie uśrednione wartości, a długość życia może być znacznie dłuższa. Według badań przeprowadzonych przez Europejski Rejestr Nowotworów (2002), jedynie około jedna trzecia chorych żyje dłużej niż pięć lat.

Powrót do początku

Czy jest to choroba zaraźliwa bądź dziedziczna?

Szpiczak mnogi nie jest zaraźliwy.

Chociaż wśród krewnych pierwszego stopnia (rodziców, braci i sióstr) osób chorych na szpiczaka występuje podwyższone ryzyko zachorowania,  nie jest to choroba dziedziczna w węższym tego słowa znaczeniu.

Jak powinienem interpretować "dane prognostyczne"?

Proszę pamiętać, że nawet w przypadku takiej samej diagnozy, rozwój choroby i możliwe formy leczenia mogą się bardzo różnić. Pomimo, iż statystyki mają fundamentalne znaczenie dla rozwoju choroby, nie powinno się popełniać błędu przeceniania ich wartości, lub złej ich interpretacji, w efekcie czego można stracić nadzieję.

Oto kilka słów wyjaśnienia: Często pojawiającym się zwrotem jest tak zwana średnia długość życia. Średnia długość życia w wysokości, na przykład, pięciu lat nie oznacza, jak często się przypuszcza, że ma się przed sobą jedynie pięć lat życia, lecz raczej, że połowa pacjentów żyje dłużej niż pięć lat. Ta grupa chorych, która osiąga średnią (centralną wartość) zawiera tych, którzy mogli prawdopodobnie zostać nawet wyleczeni i w zasadzie mają normalną długość życia.

Ponadto wyniki badań dotyczą jedynie przeszłości. Jednakże, ponieważ informacje te były zebrane, co do zasady, jakiś czas temu, najnowszy, stale udoskonalający się postęp terapeutyczny, dający szanse na wyleczenie, nie został, oczywiście, wzięty pod uwagę. Dodatkowo wszystkie badania są prowadzone na jednej specyficznej podgrupie pacjentów. Żadne badania nie mogą objąć wszystkich chorych.

Każda osoba indywidualnie reaguje na leki i inne środki pomocnicze. W konsekwencji każda prognoza, na przykład na podstawie szczególnych czynników ryzyka, może zostać postawiona jedynie w szczególnym indywidualnym przypadku. Z tego też powodu nie istnieje możliwość wysłania kogoś w zastępstwie na osobistą konsultację z twoim lekarzem. Mimo wszystko nie istnieje możliwość precyzyjnego przewidzenia  faktycznego przebiegu własnej choroby.